<-[_UN_FeelinG_MaN<-by->KuaK_@_BUCA_[BF19]_BU[MP]_@livE - Clu฿_]->

 

 

 

 

 

อันที่จริง...มันก็นานเกินไปแล้ว...!!!

 

นานเกินไปที่เฝ้าเพ้อถึงใครคนนึง...

 

นานเกินไปที่ทำดีเพื่อใครซักคน...

 

และนานเกินไปที่ผมรักคุณมากเกิน

 

เกินกว่าที่ผมควรจะรักตัวเอง...!!!

 

 

 

 

 

 

อาจจะดูว่าผมเป็นคนเห็นแก่ตัวถ้าได้อ่านข้อความต่อๆไปด้านล่างนี้...ก็เชิญ....!!!

 

 

 

 

 

 

มีเพื่อนคนนึงบอกให้ผมลองเก็บเอาความรู้สึกของเธอคนนั้นมาคิดตรึกตรองดู...!!!

 

อันที่จริงผมไม่ได้รอให้ใครซักคนบอกหรอก เพียงแต่ไม่มีใครรู้มากกว่าว่าผมก็พอรู้ และเคยคิด

 

ไม่ใช่เคยคิดสิ ผมคิดถึงเธอคนนั้นทั้งตัวเธอ ทั้งใจเธอ และความรู้สึกของเธอผมคิดถึงอยู่เสมอแหละ

 

ผมถึงได้ยืนอยู่ ณ จุดนี้จุดเดิมไม่ก้าวไปข้างหน้า และไม่ถอยหลังไปไหนไง ผมถึงยังอยู่ตรงนี้ไง....!!!

 

ถามผมสิ...ถามผม...ผมทนได้หรอที่จะย่ำอยู่กับที่ๆเดิมไม่ไปไหน...ผมทนไม่ได้...ทนไม่ได้เลยซักนิด

 

แล้วทำไมคุณๆ เพื่อนๆถึงยังเห็นผมอยู่ตรงนี้...ไม่ใช่เพราะผมแคร์ความรู้สึกของเธอคนนั้นหรอกเหรอ...

 

หรือเพราะคุณไม่ได้คิดว่าผมรู้สึกอย่างไร...คุณพลาดบอกมาว่าให้ผมคิดถึงความรู้สึกของเธอคนนั้น...

 

แล้วความรู้สึกของผมหละ...ไหนเหรอ...ไหนมีใครเคยคิดถึงไอ้ความรู้สึกบ้าๆนี่ของผมบ้าง...ไหน...???

 

การที่ผมไม่ไปรบกวน ไม่ไปวุ่นวายกับชีวิตเธอ หลบสายตาตัวเอง แต่ยืนหยัดรับฟังทุกๆปัญหาของเธอได้

 

ยากนะกับการต้องทำอะไรแบบนี้...ยากนะที่ต้องทนฝืนใจตัวเอง...และมันยากมากนะที่ต้องทนเห็นปัญหา

 

ของคนที่เรารัก...แต่เรากลับทำอะไร...ช่วยอะไรเขาไม่ได้เลย...ได้เพียงแค่รับฟัง ปรอบโยน แค่เท่านั้น

 

 

" เพื่อนที่ดี "

 

 

นี่แหละผมทำได้เท่านี้...เท่าที่คุณ...และเธอคนนั้นได้เห็น...ทำได้เท่านี้จริงๆ...!!!

 

1 ปีกว่า...ไม่ใช่น้อยนะกับการทุ่มเทใจไปให้ใครซักคน...แล้วผมได้อะไรผมก็ได้

 

แค่รอยยิ้มกับคำทักทาย...อันที่จริงสำหรับผมมันก็พอ...ในหัวผมตัวผมมันก็พอละ

 

แต่"หัวใจผม"...ต้องขอโทษด้วยผมทำร้ายใจตัวเองมากพอแล้ว...มากเกินไปแล้ว

 

ใจผมไม่ได้มีไว้เพื่อช้ำ...ขอคืนละกันผมอาจจะไม่ได้คืนทั้งหมด...แต่จะขอคืนเพื่อ

 

ให้ตัวผมเองได้รู้สึกว่าผมก็ยังคงมีหัวใจหลงเหลืออยู่เพื่อตัวเองบ้าง...ขอผมใช้มันบ้าง

 

จะไม่แปลกใจ...ถ้ามีใครซักคนเข้ามาต่อว่าต่อขาน กับข้อความที่ผมทิ้งมันไว้ที่นี่...!!!

 

โลกนี้ล้วนต่างก็มีสิ่งตรงข้าม...ล้วนมีความแตกต่าง...ไม่มีสิ่งใดที่อาจตั้งเป็นหนึ่ง...!!!

 

แต่จะขอบอกไว้ว่า...  " สิ่งที่คุณคิดขึ้นมานั้น มันมักมีคนอื่นที่คิดได้แล้วทั้งนั้น " แหละ

 

_________________________________________________________________________________

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ทำไมต้องยอมให้เธอกระหน่ำตี เธอทำตั้งกี่ร้อยทียังฝืนทน
ฉันยังอยู่ให้เธอเอาเปรียบอย่างดูไม่มีเหตุผล ฉันเองเจ็บก็ยังอยู่รักยอมทน

อยากเกลียดเธอเหลือเกิน อยากดันให้เธอออกห่างไป อยากจะมองหน้าเธอโดยไม่สะเทือนที่หัวใจ
แต่มันทำไม่ลงเกลียดเธอไม่ลงมันยากเย็นเกินไป อยากหยุดเจอสักวันแต่ใจฉันมันจะตาย

แมลงที่มันโผบินเข้าสู่ไฟ ใจมันก็คงไม่ต่างจากฉันเลย
เมื่อกองไฟที่ร้อนแรงแต่ก็ยังยั่วยวนเสมอ เมื่อเจอเธอหัวใจก็หลอมละลาย

อยากเกลียดเธอเหลือเกิน อยากดันให้เธอออกห่างไป อยากจะมองหน้าเธอโดยไม่สะเทือนที่หัวใจ
แต่มันทำไม่ลงเกลียดเธอไม่ลงมันยากเย็นเกินไป อยากหยุดเจอสักวันแต่ใจฉันมันจะตาย

แมลงที่มันโผบินเข้าสู่ไฟ ใจมันก็คงไม่ต่างจากฉันเลย
เมื่อกองไฟที่ร้อนแรงแต่ก็ยังยั่วยวนเสมอ เมื่อเจอเธอหัวใจก็หลอมละลาย


เกลียดสิ่งที่เป็นอยู่ ก็เกลียดหัวใจฉัน
ก็เกลียดทีใจมันสั่นอ่อนแอเกินไป ก็เกลียดความรัก

(เมื่อเจอเธอหัวใจก็หลอมละลาย)

อยากเกลียดเธอเหลือเกิน อยากดันให้เธอออกห่างไป อยากจะมองหน้าเธอโดยไม่สะเทือนที่หัวใจ
แต่มันทำไม่ลงเกลียดเธอไม่ลงมันยากเย็นเกินไป อยากหยุดเจอสักวันแต่ใจฉันมันจะตาย

แมลงที่มันโผบินเข้าสู่ไฟ ใจมันก็คงไม่ต่างจากฉันเลย
เมื่อกองไฟที่ร้อนแรงแต่ก็ยังยั่วยวนเสมอ เมื่อเจอเธอหัวใจก็หลอมละลาย

 

 

 

_______________________________________________________________________________________________

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ในใจมีแต่  " คำถาม ??? "

 

คำถามต่างๆ นาๆ ที่มันเกิดจากการ...

 

ได้ยิน...!!!

 

ได้เห็น...!!!

 

ได้รับรู้...!!!

 

อะไรบางสิ่งบางอย่าง...อะไรต่างๆที่มันเกิดขึ้น...!!!

 

ความลับมากมายจากใครหลายคน...ความสับสนวุ่นวายจากใจตัวเอง...!!!

 

แล้วอะไรมันคือคำตอบ...อะไรมันคือความจริง...อะไรคือสิ่งที่มันพ้นผ่านวันเวลามา...!!!

 

อะไร...???

 

ทำไม...???

 

อยากจะลืมเรื่องราววันนั้น...วันที่มันทำให้ผมต้องพูดความจริง...กับคนๆนึง...คือคุณ...!!!

 

อยากลืมเรื่องราววันนั้น...วันที่มันทำให้ผมต้องบอกเรื่องราวความในใจ...กับใครคนนึง...!!!

 

ยากจริงๆ...ยากเกินกว่าที่จะรับมันได้...ยากเกินกว่าที่จะเข้าใจ...และยากเกินกว่าที่จะลืม...!!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

คุณคือใคร...???

 

คุณคิดอะไร...???

 

คุณเป็นอะไร...???

 

ทำไมต้องคุณ...???

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ทำไมผมถึงต้องได้รับรู้...ได้สัมผัสกับสิ่งที่มันทำให้ผมต้องทนทรมาน...???